Vreemdelingenrecht


Migratierecht

De vele verschillende bronnen, de grote belangen en de politieke interesse, maken het Migratierecht bijzonder dynamisch. Elke dag verandert er wel weer wat. Per week worden tientallen uitspraken, nieuwe regels en beleidswijzigingen over de praktijk uitgestrooid. Het is onmogelijk om deze eigen te maken als de jurist niet dagelijks met deze materie bezig is.
Merijn de Jong, Julien Luscuere, Dirk Schaap,Florimond Wassenaaren Marianne Wiersma zijn gespecialiseerd in het migratierecht. Zij helpen u graag verder.

Nieuws en ontwikkelingen

Nieuws

door Marianne Wiersma 27 sep, 2017
Op 26 september 2017 werd Marianne Wiersma door RTL Nieuws geinterviewd over de boetes die soms worden gegeven als te laat is ingeburgerd. 
door Merijn de Jong 11 sep, 2017

Kan dat?

Wij krijgen deze vraag de laatste tijd opvallend vaak. Meestal is de vragensteller een inmiddels goed ingeburgerde migrant, met eigen inkomen. Vaak wonen er ook broers en zussen in Nederland of ergens anders in Europa. De moeder of vader woont echter nog in het land van herkomst en is door overlijden van de partner alleen komen te staan. Nu wil de vragensteller die moeder of vader naar Nederland laten overkomen. Een logische stap voor veel mensen in die situatie. Immers, het is fijn om je alleenstaande moeder of vader dicht in de buurt te hebben. Als hij of zij wat gebrekkig is of wordt, kan er mantelzorg worden verleend. Verder is de medische zorg in Nederland vaak beter dan in het land van herkomst.

Ouderenbeleid afgeschaft

Helaas heeft de IND een aantal jaren geleden een streep gehaald door de rekening: per 1 oktober 2012 is het zogenaamde ouderenbeleid afgeschaft. Volgens dit beleid was het mogelijk een verblijfsvergunning aan te vragen voor een alleenstaande moeder of vader die ouder was dan 65, indien alle kinderen buiten het land van herkomst woonden en de in Nederland wonende kinderen in staat waren om voor de moeder te zorgen (voldoende inkomen). Die mogelijkheid bestaat dus helaas niet meer in het Nederlandse vreemdelingenbeleid.

Is er nog een andere mogelijkheid?

Ja, gelukkig hebben we nog het recht van de Europese Unie. Volgens het EU-recht hebben ouders van meerderjarige kinderen recht op verblijf, indien zij ‘ten laste van de verblijfgever komen’. Dit betekent dat de ouder financieel afhankelijk moet zijn van het meerderjarige kind. Maar… het EU-recht is niet zomaar van toepassing. Om te beginnen moet het kind (de verblijfgever) de nationaliteit hebben van een EU-lidstaat (bijvoorbeeld Nederlander zijn). Daarnaast moet op de een of andere manier het EU-migratierecht op deze verblijfgever van toepassing zijn. Dat is meestal alleen het geval als deze is verhuisd naar een ander EU-land. Voor een Nederlander betekent dat dus: verhuizen naar bijvoorbeeld België, Duitsland of een ander EU-land.

Ik wil die EU-route gebruiken. Wat moet ik doen?

  1. De ondersteuning van uw ouder moet aan de volgende voorwaarden voldoen:
    • Uw moeder of vader moet financieel afhankelijk van u zijn. Volgens de IND is dat pas aantoonbaar het geval als u minstens een jaar een bedrag overmaakt naar uw moeder of vader, die dat bedrag nodig heeft om van te leven. Een bedrag voor extra ‘zakgeld’ is dus niet genoeg. 
    • U moet de overschrijvingen kunnen aantonen. 
    • Daarnaast moet u ook kunnen aantonen dat uw moeder of vader die bijdrage werkelijk nodig heeft, omdat hij of zij anders niet kan rondkomen.
  2. Vervolgens verhuist u naar een ander EU-land. U schrijft u uit van de basisregistratie personen bij de gemeente, en u schrijft u in het andere EU-land in. U moet daar huisvesting hebben en over voldoende eigen inkomen beschikken. Als Nederlander hebt u dan rechtmatig verblijf onder het EU-recht.
  3. U laat dan uw moeder of vader overkomen. Als deze visumplichtig is, vraagt hij of zij een gewoon visum aan bij de ambassade van het land waar u woont.
  4. Nadat u een aantal maanden samen in het EU-land hebt gewoond, kunt u samen naar Nederland terugkeren. De IND heeft lang volgehouden dat die periode minimaal 6 maanden moet zijn, maar intussen heeft de rechter de IND teruggefloten: meer dan drie maanden (dus drie maanden en een dag) is in beginsel voldoende. Wel is het verstandig om aan te tonen dat het verblijf ook in het andere EU-land is erkend. Dat kan in veel landen vaak langer duren dan drie maanden. Houdt u daarmee vooraf rekening.
  5. In Nederland vraagt uw moeder of vader een document aan voor verblijf als EU-gezinslid bij de IND. Zo lang u samen in een huis woont, een gemeenschappelijke huishouding voert en uw moeder of vader financieel afhankelijk van u blijft, behoudt uw moeder of vader rechtmatig verblijf onder het EU-recht.

Ik kan niet verhuizen. Is er geen andere mogelijkheid?

Eigenlijk niet. Alleen in heel bijzondere omstandigheden, bijvoorbeeld als uw moeder of vader erg ziek is (lichamelijk of psychisch), en hij of zij kan helemaal nergens anders terecht dan bij u, wil de IND misschien een uitzondering maken. Als uw moeder of vader een aandoening heeft die niet kan worden behandeld in het eigen land, kan in sommige gevallen een tijdelijke verblijfsvergunning voor medische behandeling worden aangevraagd. Dit soort vergunningen worden echter maar heel zelden verleend.

Als uw moeder of vader al in Nederland is, zijn wel wat meer mogelijkheden. In dat geval is het verstandig om contact met ons op te nemen, om de situatie te bespreken.

 Hebt u na het lezen van dit artikel nog vragen, of wilt u meer informatie over de EU-route, neemt u dan contact op met een van onze vreemdelingenrechtadvocaten.

door Florimond Wassenaar 26 mei, 2017

In de Nederlandse wetgeving is bepaald dat een vreemdeling die vijf jaar lang een vergunning voor verblijf bij partner heeft, recht heeft op een onafhankelijke verblijfsvergunning voor voortgezet verblijf. Eindigt de relatie bijvoorbeeld na vier jaren dan heeft de vreemdeling geen recht op een zelfstandige verblijfsvergunning. Hij of zij moet in dat geval in principe terugkeren naar het land van herkomst.

De tweede voorwaarde die aan zo een vergunning wordt gesteld, is dat de vreemdeling ingeburgerd moet zijn. Deze tweede voorwaarde is mogelijk in strijd met het recht van de EU.

Als het gaat om gezinshereniging regelt de EU een aantal verplichtingen voor de lidstaten waar ze zich aan moeten houden als ze regels maken op het gebied van gezinsmigratie. Nederland heeft één van die verplichtingen dus mogelijk geschonden. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft daarom op 10 mei 2017 vragen gesteld aan het EU Hof van Justitie in Luxemburg over de rechtmatigheid van de inburgeringsvoorwaarde bij voortgezet verblijf in het Nederlands migratierecht.

Overigens hoeft de rechter zulke vragen niet te stellen als de EU regels voldoende duidelijk zijn. Maar als de hoogste rechter twijfelt aan de interpretatie van het EU-recht dan is hij verplicht daarover een vraag te stellen aan het Hof van Justitie in Luxemburg. Zo wordt bovendien bereikt dat de regels die binnen de EU gelden, overal hetzelfde worden toegepast.

Het is niet precies te zeggen wanneer uitspraak zal worden gedaan door het Hof van Justitie. Gelet op de doorlooptijden is de verwachting dat het zeker een jaar duren voor er een antwoord is uit Luxemburg.

Florimond Wassenaar behartigt de belangen van de vreemdelingen in de zaken waarover de Afdeling bestuursrechtspraak vragen heeft gesteld.

door Merijn de Jong 11 mei, 2017
We hebben er een paar jaar op moeten wachten, maar eindelijk is er meer duidelijkheid over de positie van buitenlandse ouders van Nederlandse kinderen. Op 10 mei 2017 deed het Hof van Justitie EU een baanbrekende uitspraak in de zaak Chavez-Vilchez en 7 andere moeders van buiten de Europese Unie, die allemaal een Nederlands kind hebben. In deze 8 zaken zorgt de moeder in hoofdzaak voor het kind, en is de Nederlandse vader min of meer nog bij het kind betrokken. De ouders leven gescheiden.

Terug naar het begin


Wat betekent deze uitspraak? We moeten even terug naar waar het allemaal begon. Op 8 maart 2011 verraste het Hof van Justitie met de uitspraak inzake Ruiz Zambrano. Twee Colombiaanse ouders kregen een kind in België. Omdat zij het kind niet hadden ingeschreven bij de ambassade van hun eigen land, kreeg het kind uiteindelijk de Belgische nationaliteit. De ouders, die geen legaal verblijf hadden in België, stelden het volgende. Als zij zouden moeten terugkeren naar Colombia, zou hun Belgische kind feitelijk worden gedwongen om België te verlaten. En niet alleen België, maar de hele Europese Unie. En dat, zei het Hof, is in strijd met het oprichtingsverdrag van de EU. Immers, een EU-burger moet zijn EU-rechten kunnen uitoefenen. Langs die weg konden de ouders dus, vanwege het belang van hun kind, hun verblijf legaliseren.

Veel rechtspraak

De uitspraak inzake Zambrano leidde in Nederland tot veel nieuwe vragen en dus rechtspraak. De situatie dat twee ouders geen EU-burgers zijn en toch een Nederlands kind hebben, komt in Nederland waarschijnlijk bijna niet voor. Des te meer kennen we echter de situatie, waarin een burger van buiten de EU een kind krijgt met een Nederlandse man of vrouw, terwijl er geen vaste relatie is of waarna de relatie verbreekt. De verzorgende ouder – in de praktijk blijkt dat vaak de moeder te zijn – heeft dan dus alleen of in hoofdzaak de zorg voor een Nederlands kind. Moet deze moeder uit Nederland vertrekken, dan moet het kind mee. De vader wil of kan er vaak niet voor zorgen.

De rol van de vader

Hoe moesten we deze situatie nu vergelijken met die van Zambrano? De IND, daarin gesteund door de Raad van State, stelde zich op het standpunt dat alleen als het uitgesloten was dat de vader voor het kind zou kunnen zorgen, de moeder verblijf moest krijgen. Voorbeelden daarvan zijn als de vader is overleden, onvindbaar is, langdurig in detentie zit of is opgenomen in een psychiatrische kliniek. Een vader die – met hulp van instanties – voor een kind zou kunnen zorgen, zou dat ook moeten doen. Ook als die vader dat helemaal niet wil.

Wat zegt het Hof?

Het Hof van Justitie breekt dit strenge standpunt open met de uitspraak Chavez-Vilchez. Een paar dingen vallen extra op in deze uitspraak. Het Hof overweegt onder meer het volgende:
  • De vraag wie de verzorgende ouder is van het kind is belangrijk, maar niet de enig doorslaggevende factor. Voor de vraag of het kind feitelijk wordt gedwongen om de EU te verlaten, moeten alle van belang zijnde omstandigheden worden meegewogen, zoals
    1. de leeftijd van het kind,
    2. zijn lichamelijke en emotionele ontwikkeling,
    3. de mate van zijn affectieve relatie met de ouder die EU-onderdaan is alsook met de verzorgende ouder, en
    4. het risico dat voor het evenwicht van het kind zou ontstaan als het van de verzorgende ouder zou worden gescheiden.
  • Bij dit alles moet het belang van het kind voorop staan, en moet ook het recht op gezinsleven en familieleven worden meegewogen.
  • Nadat de vreemdeling die om verblijf vraagt, alle belangrijke informatie heeft aangeleverd, moet de IND ook zelf onderzoek gaan doen, onder andere om na te gaan waar de Nederlandse ouder verblijft.
  • Ook moet de IND nagaan of de Nederlandse ouder voor het kind kan en wil zorgen, omdat dit belangrijk is in de weging van belangen.

Correctie

Dit is een stevige correctie op het beleid van de IND. Waarom? Omdat het na deze uitspraak niet meer genoeg is voor de IND om te stellen dat de Nederlandse ouder mogelijk nog in beeld is. De IND zal zelf onderzoek moeten doen naar de Nederlandse ouder en vervolgens alle omstandigheden die het Hof heeft genoemd, moeten meewegen. Heel belangrijk daarbij is ook, dat als de Nederlandse ouder duidelijk niet voor zijn of haar kind wil zorgen, dat moet meewegen. Eerder hield de IND met de wil van de Nederlandse ouder helemaal geen rekening.

Beperkt

Het valt te verwachten dat de IND deze uitspraak – net als de Zambrano-uitspraak – zo beperkt mogelijk zal uitleggen. Zo zal de IND waarschijnlijk benadrukken dat het Hof nog steeds ruimte laat om een rol toe te bedelen aan de Nederlandse ouder, ook al verzorgt die het kind niet. Met name bij baby’s of juist bij oudere tieners zal de IND mogelijk beweren dat het verleggen van de zorg weinig emotionele impact zal hebben op het kind, en dat het gezinsleven met de tot dan toe verzorgende ouder kan worden uitgeoefend met ‘moderne communicatiemiddelen’.

Toch is het na deze uitspraak duidelijk dat het huidige beleid niet meer volstaat. Het moet soepeler, en met deze uitspraak in de hand hebben we een nieuw stuk gereedschap om de toegangsdeur tot Nederland voor verzorgende ouders van Nederlandse kinderen verder open te wrikken.

Meer informatie over deze uitspraak is ook te vinden in het interessante (Engelstalig) commentaar van prof. Steve Peers op deze uitspraak.
door Julien Luscuere 30 apr, 2017
Op 26 april 2017 heeft de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State geoordeeld dat de nieuwe wettelijke bepaling, die het mogelijk maakt om een vreemdeling vijf jaar te weren als deze eerder gebruik heeft gemaakt van onjuiste of onvolledige gegevens,  in strijd is met de Gezinsherenigingsrichtlijn. In die richtlijn is wel een mogelijkheid opgenomen voor de lidstaat om een vergunning te weigeren of in te trekken bij 'fraude' maar die voorziet niet in het weigeren van toekomstige aanvragen als wél aan alle voorwaarden is voldaan en er geen sprake is van fraude.

Casablanca

In de film Casablanca (1942) probeert Ilsa, gespeeld door Ingrid Bergman, met haar echtgenoot een visum te krijgen om vanuit de Marokkaanse havenstad naar Amerika te vluchten. Ze ontmoet echter een oude geliefde Rick, gespeeld door Humphrey Bogart. Het  confronteert haar dat ze naar beide mannen niet eerlijk is geweest. Maar heeft zij niet vooral zichzelf bedrogen..?

Deze klassieker is dan al 75 jaar oud, maar het thema over liefde, grenzen en bedrog heeft niets aan actualiteit ingeboet. Alleen zijn het spel en de regels nu anders, en ook de belangen. In 2006 wenste de toenmalige Minister van Vreemdelingenzaken en Integratie, Rita Verdonk, vreemdelingen harder aan te pakken die door fraude of bedrog een verblijfsvergunning hadden gekregen. Niet alleen moest die vergunning worden ingetrokken, maar ook moest de kwaadwillige worden geweerd van een toekomstig verblijfsrecht. Het duurde zeven jaar voor die bepaling in de Vreemdelingenwet werd ingevoerd. Niet omdat het parlement er lang over moest vergaderen, maar omdat deze in andere nieuwe wetgeving, de Wet 'Modern Migratiebeleid', moest worden ingepast.

Onjuiste en achterhouden gegevens

De sanctie op 'fraude' werd uiteindelijk op 1 juni 2013 ingevoerd met art. 16, eerste lid, onder i, Vreemdelingenwet :
  • De aanvraag voor een verblijfsvergunning kan worden afgewezen als: [...] de vreemdeling onjuiste gegevens heeft verstrekt dan wel gegevens heeft achtergehouden terwijl die gegevens tot afwijzing van een eerdere aanvraag tot het verlenen, verlengen of wijzigen van een visum of een verblijfsvergunning hebben geleid of zouden hebben geleid;
De nieuwe bepaling is bijna gekopieerd vanuit artikel 18, eerste lid, onder c,  Vreemdelingenwet, waarbij de verleende vergunning weer kan worden ingetrokken als onjuiste of onvolledige gegevens zijn verstrekt. Dat lijkt consequent, maar de wetgever vergat dat er juridisch een groot verschil bestaat tussen het repareren van een situatie die niet zo had mogen zijn, of het later straffen van een persoon nadat die fout was ontdekt en hersteld.

Bij het eerste is niet van belang of iemand bewust heeft gefraudeerd,of zelfs maar enige kennis had van de fout. Het gaat er namelijk om dat de overheid op het verkeerde been stond en iets heeft gedaan wat niet de bedoeling was. Bij de nieuwe bepaling wil de overheid later de vreemdeling vijf jaar lang een vergunning weigeren vanwege die eerdere fout. Zelfs als hij of zij geen verwijt kon worden gemaakt, en zelfs als de nieuwe aanvraag wel 100%  in orde is.

Gezinsherenigingsrichtlijn

Die consequentie vindt de Raad van State veel te ver gaan in zijn nieuwste uitspraak. Daarbij verwijst de hoogste bestuursrechter naar artikel 16, tweede lid, onder a, van de Gezinsherenigingsrichtlijn waarin wel staat dat fraude kan leiden tot afwijzing of intrekking, maar niet dat  gezinshereniging in de toekomst weer mag worden geweigerd, zelfs als dan wel aan voorwaarden wordt voldaan.

Met de richtlijn uit 2003 hebben bijna alle Europese lidstaten, behalve Denemarken en het VK, afgesproken dat gezinshereniging tegen dezelfde minimale voorwaarden mogelijk moet zijn. Dat voorkomt dat er teveel verschillen ontstaan in het toelatingsbeleid van de lidstaten. Maar de richtlijn probeert ook gezinshereniging als een belangrijk recht toe te kennen aan mensen van buiten de Europese Unie, die daar al rechtmatig wonen.

Minimumnormen

Heel lang heeft Nederland gedaan  alsof onze regelgeving al helemaal aan die minimumnormen voldoet. Maar de afgelopen twaalf jaar is duidelijk geworden dat dit voor veel onderwerpen helemaal niet het geval is. Zo waren de inkomenseisen veel te streng, wat langzaam door uitspraken van rechters tot versoepeling heeft geleid. Ook de inburgeringsvoorwaarden zijn wat flexibeler geworden. Het bestraffen van vreemdeling voor eerdere fouten is, bij gezinshereniging, nu dus ook van de baan. Het wachten is op een uitspraak in een zaak waar de vergunning is afgewezen vanwege een (klein of oud) strafblad van de vreemdeling. Ook daar is de verwachting dat het snoeiharde beleid niet in stand kan blijven bij gezinshereniging.

Omgekeerde discriminatie

Een andere belangrijke winst van al deze uitspraken is dat de omgekeerde discriminatie van Nederlanders nu definitief een halt lijkt te zijn toegeroepen, en zij over dezelfde rechten beschikken als derdelanders die hun partner of kind naar Nederland willen laten komen. Het lijkt bizar, maar daar waar de Gezinsherenigingsrichtlijn minder streng was dan de Nederlandse regelgeving, bleef de IND Nederlanders uitsluiten van de werkingssfeer. Of te wel: zij hadden geen recht op die mooie Europese minimumnormen. Juridisch klopt dat als een bus. Maar voor de politiek was dit een ongemakkelijke waarheid die men liever toedekte.

Omdat het overgrote gedeelte van de zaken wel Nederlanders betrof, is de richtlijn heel lang als irrelevant buiten de juridische discussie gehouden. De achterstelling van eigen onderdanen kon echter politiek niet langer worden volgehouden toen bleek dat de richtlijn wel degelijk soepeler is dan de Nederlandse regels. De toenmalige staatssecretaris Fred Teeven erkende dat in oktober 2014. Om die reden heeft de Raad van State eind 2014 de knoop zelf doorgehakt en de richtlijn ook op Nederlanders toegepast hoewel die strikt genomen daar niet onder vallen.

En nu?

De uitspraak van de Afdeling is ook een signaal dat eenvoudig politiek wensdenken voor een "harde aanpak" niet zomaar in even eenvoudige regels moet worden omgezet. Zoals de rechter vaststelt moet rekening worden gehouden met Europese regels. Een wachttijd invoeren buiten die minimumnormen om is in elk geval ongeschikt, oordeelt de Raad van State,  wanneer de vreemdeling op basis van gezinshereniging bij zijn partner wil worden toegelaten.


Meer posts

De MVV-procedure

Een relatie met een buitenlandse partner geeft veel praktische problemen. De keuze om de partner naar Nederland te laten overkomen, is dan ook begrijpelijk. Als de partner EU-onderdaan is, zijn er nagenoeg geen voorwaarden zolang een van beiden een (bescheiden) inkomen uit werk heeft. Anders wordt het wanneer er sprake is van een "wereldrelatie".

De Nederlandse overheid stemt niet zomaar in met een immigratie van de partner naar Nederland. Er zijn veel drempels opgeworpen:

  • verplichte MVV aanvraag door de partner in het land van herkomst (niet van toepassing voor partners uit "westerse landen" zoals de VS of Japan);
  • blanco strafblad;
  • verplicht inburgeringsexamen buitenland, dat bovendien 150 euro per kost voor 3 examens;
  • legalisatie en vertaling van brondocumenten, zoals een huwelijksakte;
  • inkomenseis, zowel voor wat betreft de hoogte als de duurzaamheid;
  • hoge leges: meestal 237 euro voor een aanvraag. Voor elk kind 51 euro extra. De actuele bedragen vindt u hier.

Ons kantoor heeft een flink aantal jaren ervaring met MVV-procedures. We volgen de veranderingen in het beleid en de regelgeving dagelijks, maar we houden ook continu praktische aspecten, zoals doorlooptijden, werkinstructies, of beleid bij ambassades in de gaten. We kennen de IND en beschouwen deze als onze partner, niet als onze tegenstander.

Kosten

Wij hebben geen vaste tarieven bij MVV-procedures, zoals andere kantoren soms hanteren. Dat betekent niet dat wij meer kosten rekenen, in tegendeel. Wij rekenen een uurtarief waarbij de zaak meestal binnen 3 tot 5 uur succesvol wordt afgerond. De kosten liggen daarom gemiddeld tussen de700 en 950 euro incl. BTW per zaak en dit is lager dan de tarieven van veel andere kantoren. De reden om geen vast tarief te hanteren is simpel. 

Wij leveren maatwerk. Cliënten die zich al hebben georiënteerd en bijna alle documenten op orde hebben zijn goedkoper af. Cliënten die meer hulp van ons nodig wensen, betalen daar een redelijke vergoeding voor. 

De 10 Geboden voor de Vreemdeling


In onze praktijk zien we regelmatig cliënten die onnodig onze hulp moeten inroepen. Als ze even hadden opgelet, of hadden geweten hoe de regels werken dan was er niets aan de hand geweest. Soms gaat dit zover dat mensen die hier al tientallen jaren wonen, gewoon terug worden gestuurd naar het land van herkomst.

Houd u daarom aan de volgende tips:

1. Vraag op tijd een verlenging van de verblijfsvergunning aan. Wacht niet totdat u zelf bericht ontvangt van de IND, maar dien de aanvraag ruim twee maanden voor de einddatum (per aangetekende post) in. Bent u een dag te laat, dan verliest u uw opgebouwde rechten. Wacht u langer dan 24 maanden, dan kunt u terug naar uw land van herkomst om daar een mvv aan te vragen.

2.  Gaat er iets veranderen in uw situatie? Uw relatie staat op springen, of u wilt een andere studie of ander werk gaan doen? Soms is het beter nog even af te wachten. Neem eerst even contact op met een gespecialiseerde advocaat om te horen wat dit betekent voor uw rechtspositie. Neem pas contact op met de autoriteiten als u op de hoogte bent van de gevolgen! Bij een relatie- of huwelijkscrisis: geef niet te snel op! Zoek eerst hulp om uw problemen samen op te lossen. In het algemeen: pas na vijf jaar verblijf als partner of echtgenoot komt u in aanmerking voor voortgezet verblijf.

3.  Komt u als verdachte van een strafbaar feit serieus in aanraking met politie en justitie? Accepteer géén schikking (voorwaardelijk sepot) om snel van de zaak af te zijn. De schikking wordt gezien als schuldbekentenis, en kan later voor grote problemen zorgen bij uw verblijfsrecht. In veel gevallen is het verstandiger de zaak te laten voorkomen bij de rechter. Neem contact op met een advocaat die zowel goede kennis heeft van het strafrecht als het vreemdelingenrecht.

4.  Notities, brieven, bonnetjes, bewijzen? Bewaar alles. Zolang u nog geen Nederlander bent, kan een doktersverklaring van vijf jaar oud of een kwitantie van een internationale geldtransactie misschien net dat ontbrekende puzzelstukje zijn om de verblijfspositie van u of uw gezinsleden te redden.

5.  Betaal de leges direct. Al zijn deze soms erg hoog. U krijgt geen uitstel en het kan u nog duurder komen te staan als uw aanvraag buiten behandeling wordt gesteld.

6.  Houdt termijnen in de gaten. Vaak heeft u maar vier weken of zelfs minder de tijd om bezwaar te maken of een reactie te geven. Deze termijnen zijn fataal! Een dag te laat betekent vaak: niets meer aan te doen. Neem zo snel mogelijk contact op met een advocaat. Nog niets gehoord? Wees pro-actief. Bel zelf ook af en toe en maak hier een notitie van en vraag de naam van de persoon die je hebt gesproken. Soms hoor je dan dat er al een brief is gestuurd die je niet hebt ontvangen. Of dat je iets moet doen wat je nog niet wist.

7. Geef adreswijzigingen goed door, zowel aan de gemeente, de IND, als uw advocaat. Het gebeurt helaas nog vaak dat mensen in de problemen komen omdat hun adreswijziging niet (juist) of te laat is doorgegeven aan de gemeente. Die instantie moet het in elk geval weten. Stuurt u echter voor de zekerheid ook een bericht naar de IND (met vermelding van uw V-nummer). En tenslotte, vergeet de advocaat niet. Zonder contact met u kan het erg lastig worden een zaak te winnen!

8.  Bent u Turks en werkt u? Probeer de eerste jaren niet onnodig te veranderen van werkgever. U komt vervolgens veel sneller in aanmerking voor een verblijfsvergunning op grond van het Europese recht.

9.  Geen verblijfsvergunning en geen kans er een te krijgen? Accepteer dit. Illegaal verblijf in Nederland heeft geen positieve gevolgen voor uw rechtspositie. Op de lange duur schiet u niets op met doorprocederen. Vertrouw geen malafide advocaten of adviesburo's die u voor veel geld anders beloven. De enige die er beter van worden zijn zij. Neem contact op met het IOM om de opties van terugkeer door te nemen. Met de nodige steun en begeleiding hoeft dit geen ramp te zijn.

10. Volg de mvv-procedure. Veel mensen proberen direct in Nederland een verblijfsvergunning aan te vragen omdat ze denken dat ze dan meer kans maken. Niets is minder waar! In de gevallen dat u wettelijk een mvv (machtiging voorlopig verblijf) nodig hebt, is de kans minder dan 1% dat u in Nederland hiervan alsnog wordt vrijgesteld. Met een goede voorbereiding en goed juridisch advies kunt u ervoor zorgen dat de mvv-procedure in enkele maanden tijd kan worden doorlopen. Dit bespaart jaren van zinloos procederen zonder recht op werk, scholing of uitkering.New Paragraph

Share by: