Bel ons tussen 8 en 19 uur op 010-7144600

Inigo Advocaten is op 1 maart 2017 gestart als hét Rotterdamse kantoor voor migratierecht. Voor alle soorten reguliere verblijfsvergunningen (zoals voor partner, studie, werk, maar geen asiel), tewerkstellingsvergunningen, vreemdelingenbewaring en nationaliteitsrecht, kunt u bij ons terecht.
Daarnaast is er een sectie voor problemen op het gebied van arbeid, wonen, bedrijfshuisvesting, contracten en sociale voorzieningen.

Ons team bestaat uit zes ervaren advocaten, met grote deskundigheid op hun vakgebied. Onze cliënten waarderen dat wij snel en duidelijk communiceren, en altijd het beste resultaat uit de zaak willen halen. Wij blinken uit in parate kennis van ons vakgebied, en zoeken graag met u alle mogelijkheden uit. Maar als er geen kans van slagen is, zeggen wij dat gewoon, want we verkopen geen valse hoop.

Wij vinden dat iedereen toegang moet hebben tot het recht. Bij Inigo helpen we u zowel op betalende basis als met gefinancierde rechtsbijstand (‘pro deo’). Belt u ons gerust, want in de meeste gevallen kunnen we direct en kosteloos een goede inschatting voor u maken of het nodig is een advocaat in te schakelen. Dan geven we ook een eerste inschatting van de kosten.

Nieuws

door Merijn de Jong 11 sep, 2017

Kan dat?

Wij krijgen deze vraag de laatste tijd opvallend vaak. Meestal is de vragensteller een inmiddels goed ingeburgerde migrant, met eigen inkomen. Vaak wonen er ook broers en zussen in Nederland of ergens anders in Europa. De moeder of vader woont echter nog in het land van herkomst en is door overlijden van de partner alleen komen te staan. Nu wil de vragensteller die moeder of vader naar Nederland laten overkomen. Een logische stap voor veel mensen in die situatie. Immers, het is fijn om je alleenstaande moeder of vader dicht in de buurt te hebben. Als hij of zij wat gebrekkig is of wordt, kan er mantelzorg worden verleend. Verder is de medische zorg in Nederland vaak beter dan in het land van herkomst.

Ouderenbeleid afgeschaft

Helaas heeft de IND een aantal jaren geleden een streep gehaald door de rekening: per 1 oktober 2012 is het zogenaamde ouderenbeleid afgeschaft. Volgens dit beleid was het mogelijk een verblijfsvergunning aan te vragen voor een alleenstaande moeder of vader die ouder was dan 65, indien alle kinderen buiten het land van herkomst woonden en de in Nederland wonende kinderen in staat waren om voor de moeder te zorgen (voldoende inkomen). Die mogelijkheid bestaat dus helaas niet meer in het Nederlandse vreemdelingenbeleid.

Is er nog een andere mogelijkheid?

Ja, gelukkig hebben we nog het recht van de Europese Unie. Volgens het EU-recht hebben ouders van meerderjarige kinderen recht op verblijf, indien zij ‘ten laste van de verblijfgever komen’. Dit betekent dat de ouder financieel afhankelijk moet zijn van het meerderjarige kind. Maar… het EU-recht is niet zomaar van toepassing. Om te beginnen moet het kind (de verblijfgever) de nationaliteit hebben van een EU-lidstaat (bijvoorbeeld Nederlander zijn). Daarnaast moet op de een of andere manier het EU-migratierecht op deze verblijfgever van toepassing zijn. Dat is meestal alleen het geval als deze is verhuisd naar een ander EU-land. Voor een Nederlander betekent dat dus: verhuizen naar bijvoorbeeld België, Duitsland of een ander EU-land.

Ik wil die EU-route gebruiken. Wat moet ik doen?

  1. De ondersteuning van uw ouder moet aan de volgende voorwaarden voldoen:
    • Uw moeder of vader moet financieel afhankelijk van u zijn. Volgens de IND is dat pas aantoonbaar het geval als u minstens een jaar een bedrag overmaakt naar uw moeder of vader, die dat bedrag nodig heeft om van te leven. Een bedrag voor extra ‘zakgeld’ is dus niet genoeg. 
    • U moet de overschrijvingen kunnen aantonen. 
    • Daarnaast moet u ook kunnen aantonen dat uw moeder of vader die bijdrage werkelijk nodig heeft, omdat hij of zij anders niet kan rondkomen.
  2. Vervolgens verhuist u naar een ander EU-land. U schrijft u uit van de basisregistratie personen bij de gemeente, en u schrijft u in het andere EU-land in. U moet daar huisvesting hebben en over voldoende eigen inkomen beschikken. Als Nederlander hebt u dan rechtmatig verblijf onder het EU-recht.
  3. U laat dan uw moeder of vader overkomen. Als deze visumplichtig is, vraagt hij of zij een gewoon visum aan bij de ambassade van het land waar u woont.
  4. Nadat u een aantal maanden samen in het EU-land hebt gewoond, kunt u samen naar Nederland terugkeren. De IND heeft lang volgehouden dat die periode minimaal 6 maanden moet zijn, maar intussen heeft de rechter de IND teruggefloten: meer dan drie maanden (dus drie maanden en een dag) is in beginsel voldoende. Wel is het verstandig om aan te tonen dat het verblijf ook in het andere EU-land is erkend. Dat kan in veel landen vaak langer duren dan drie maanden. Houdt u daarmee vooraf rekening.
  5. In Nederland vraagt uw moeder of vader een document aan voor verblijf als EU-gezinslid bij de IND. Zo lang u samen in een huis woont, een gemeenschappelijke huishouding voert en uw moeder of vader financieel afhankelijk van u blijft, behoudt uw moeder of vader rechtmatig verblijf onder het EU-recht.

Ik kan niet verhuizen. Is er geen andere mogelijkheid?

Eigenlijk niet. Alleen in heel bijzondere omstandigheden, bijvoorbeeld als uw moeder of vader erg ziek is (lichamelijk of psychisch), en hij of zij kan helemaal nergens anders terecht dan bij u, wil de IND misschien een uitzondering maken. Als uw moeder of vader een aandoening heeft die niet kan worden behandeld in het eigen land, kan in sommige gevallen een tijdelijke verblijfsvergunning voor medische behandeling worden aangevraagd. Dit soort vergunningen worden echter maar heel zelden verleend.

Als uw moeder of vader al in Nederland is, zijn wel wat meer mogelijkheden. In dat geval is het verstandig om contact met ons op te nemen, om de situatie te bespreken.

 Hebt u na het lezen van dit artikel nog vragen, of wilt u meer informatie over de EU-route, neemt u dan contact op met een van onze vreemdelingenrechtadvocaten.

door Merijn de Jong 11 aug, 2017

Per 1 juli 2017 hebben burgemeesters meer bevoegdheden gekregen om woonoverlast aan te pakken. Het gaat daarbij om bijvoorbeeld geluidsoverlast, stank, vervuiling van de omgeving of intimidatie van omwonenden. De overlast moet ernstig en structureel zijn.

Wat kan de burgemeester?

De burgemeester kan een ‘gedragsaanwijzing’ opleggen. Dat houdt een verplichting in om het gedrag aan te passe n. Er kan daarbij ook een verbod worden opgelegd: bijvoorbeeld om bezoekers te ontvangen of een bepaalde bezoeker te ontvangen. Zo nodig legt de burgemeester een ‘last onder dwangsom’ op. Dat wil zeggen dat de bewoner een dwangsom moet betalen als de aanwijzing niet wordt nageleefd.

Kan dat nu al?

De wet is wel veranderd, maar gemeenten moeten eerst nog een eigen verordening vaststellen. Daarna moet de burgemeester beleidsregels vaststellen waarin duidelijk wordt gemaakt in welke gevallen de burgemeester de nieuwe bevoegdheden gaat gebruiken. De verwachting is, dat de meeste gemeenten dit wel gaan doen, in elk geval de grote steden.

Wat kan ik doen als mijn buurman overlast geeft?

Als u ernstige en structurele overlast hebt van uw buren, en praten helpt niet meer, kunt u verschillende dingen doen. Om te beginnen kunt u natuurlijk melding maken bij de politie, en eventueel bemiddeling via de wijkagent vragen. In veel gemeenten zijn ook buurtbemiddelaars actief. Dat zijn vaak organisaties van vrijwilligers die getraind zijn om te bemiddelen bij conflicten tussen buren. (Zie bijvoorbeeld hier voor een buurtbemiddelingsbureau in Rotterdam) Als bemiddeling ook niet meer helpt, kunt zou u een aanvraag kunnen indienen bij de gemeente om een gedragsaanwijzing op te leggen op grond van de wet aanpak woonoverlast. Daarvoor is wel vereist dat de gemeente de hierboven beschreven stappen heeft gezet van verordening en beleidsregels. Tegen een afwijzing van uw aanvraag kunt u bezwaar maken binnen zes weken na verzending van de beslissing.

Wat kan ik nog meer doen?

Als u en uw buren van dezelfde verhuurder de woning huren, kunt u ook van uw verhuurder verlangen dat hij ingrijpt. Uw verhuurder is namelijk verplicht om u het ‘rustig woongenot’ van de woning te verschaffen. Bij overlast kan de verhuurder de overlastgever aanspreken, omdat deze zich dan niet gedraagt als een goed huurder.

De laatste mogelijkheid is dat u naar de civiele rechter stapt en vraagt aan de rechter om uw buren te verbieden nog overlast te veroorzaken. De rechter kan daar ook een dwangsom aan verbinden. Dit is echt een laatste redmiddel, want in die situatie rust de hele bewijslast op u. Ook als u een gunstig vonnis krijgt, moet een deurwaarder daarna kunnen vaststellen dat uw buren het vonnis niet naleven, omdat zij anders de dwangsom niet verbeuren. Het is daarom maar de vraag of dit een oplossing biedt.

Erwin Dingenouts en Merijn de Jong kunnen u zowel helpen met een bezwaarzaak tegen een weigering van de gemeente of verhuurder om uw buren aan te pakken, als met een eventuele civiele procedure. Neemt u contact op met een van hen voor het bespreken van de mogelijkheden.
Meer posts

Nieuws

door Merijn de Jong 11 sep, 2017

Kan dat?

Wij krijgen deze vraag de laatste tijd opvallend vaak. Meestal is de vragensteller een inmiddels goed ingeburgerde migrant, met eigen inkomen. Vaak wonen er ook broers en zussen in Nederland of ergens anders in Europa. De moeder of vader woont echter nog in het land van herkomst en is door overlijden van de partner alleen komen te staan. Nu wil de vragensteller die moeder of vader naar Nederland laten overkomen. Een logische stap voor veel mensen in die situatie. Immers, het is fijn om je alleenstaande moeder of vader dicht in de buurt te hebben. Als hij of zij wat gebrekkig is of wordt, kan er mantelzorg worden verleend. Verder is de medische zorg in Nederland vaak beter dan in het land van herkomst.

Ouderenbeleid afgeschaft

Helaas heeft de IND een aantal jaren geleden een streep gehaald door de rekening: per 1 oktober 2012 is het zogenaamde ouderenbeleid afgeschaft. Volgens dit beleid was het mogelijk een verblijfsvergunning aan te vragen voor een alleenstaande moeder of vader die ouder was dan 65, indien alle kinderen buiten het land van herkomst woonden en de in Nederland wonende kinderen in staat waren om voor de moeder te zorgen (voldoende inkomen). Die mogelijkheid bestaat dus helaas niet meer in het Nederlandse vreemdelingenbeleid.

Is er nog een andere mogelijkheid?

Ja, gelukkig hebben we nog het recht van de Europese Unie. Volgens het EU-recht hebben ouders van meerderjarige kinderen recht op verblijf, indien zij ‘ten laste van de verblijfgever komen’. Dit betekent dat de ouder financieel afhankelijk moet zijn van het meerderjarige kind. Maar… het EU-recht is niet zomaar van toepassing. Om te beginnen moet het kind (de verblijfgever) de nationaliteit hebben van een EU-lidstaat (bijvoorbeeld Nederlander zijn). Daarnaast moet op de een of andere manier het EU-migratierecht op deze verblijfgever van toepassing zijn. Dat is meestal alleen het geval als deze is verhuisd naar een ander EU-land. Voor een Nederlander betekent dat dus: verhuizen naar bijvoorbeeld België, Duitsland of een ander EU-land.

Ik wil die EU-route gebruiken. Wat moet ik doen?

  1. De ondersteuning van uw ouder moet aan de volgende voorwaarden voldoen:
    • Uw moeder of vader moet financieel afhankelijk van u zijn. Volgens de IND is dat pas aantoonbaar het geval als u minstens een jaar een bedrag overmaakt naar uw moeder of vader, die dat bedrag nodig heeft om van te leven. Een bedrag voor extra ‘zakgeld’ is dus niet genoeg. 
    • U moet de overschrijvingen kunnen aantonen. 
    • Daarnaast moet u ook kunnen aantonen dat uw moeder of vader die bijdrage werkelijk nodig heeft, omdat hij of zij anders niet kan rondkomen.
  2. Vervolgens verhuist u naar een ander EU-land. U schrijft u uit van de basisregistratie personen bij de gemeente, en u schrijft u in het andere EU-land in. U moet daar huisvesting hebben en over voldoende eigen inkomen beschikken. Als Nederlander hebt u dan rechtmatig verblijf onder het EU-recht.
  3. U laat dan uw moeder of vader overkomen. Als deze visumplichtig is, vraagt hij of zij een gewoon visum aan bij de ambassade van het land waar u woont.
  4. Nadat u een aantal maanden samen in het EU-land hebt gewoond, kunt u samen naar Nederland terugkeren. De IND heeft lang volgehouden dat die periode minimaal 6 maanden moet zijn, maar intussen heeft de rechter de IND teruggefloten: meer dan drie maanden (dus drie maanden en een dag) is in beginsel voldoende. Wel is het verstandig om aan te tonen dat het verblijf ook in het andere EU-land is erkend. Dat kan in veel landen vaak langer duren dan drie maanden. Houdt u daarmee vooraf rekening.
  5. In Nederland vraagt uw moeder of vader een document aan voor verblijf als EU-gezinslid bij de IND. Zo lang u samen in een huis woont, een gemeenschappelijke huishouding voert en uw moeder of vader financieel afhankelijk van u blijft, behoudt uw moeder of vader rechtmatig verblijf onder het EU-recht.

Ik kan niet verhuizen. Is er geen andere mogelijkheid?

Eigenlijk niet. Alleen in heel bijzondere omstandigheden, bijvoorbeeld als uw moeder of vader erg ziek is (lichamelijk of psychisch), en hij of zij kan helemaal nergens anders terecht dan bij u, wil de IND misschien een uitzondering maken. Als uw moeder of vader een aandoening heeft die niet kan worden behandeld in het eigen land, kan in sommige gevallen een tijdelijke verblijfsvergunning voor medische behandeling worden aangevraagd. Dit soort vergunningen worden echter maar heel zelden verleend.

Als uw moeder of vader al in Nederland is, zijn wel wat meer mogelijkheden. In dat geval is het verstandig om contact met ons op te nemen, om de situatie te bespreken.

 Hebt u na het lezen van dit artikel nog vragen, of wilt u meer informatie over de EU-route, neemt u dan contact op met een van onze vreemdelingenrechtadvocaten.

door Merijn de Jong 11 aug, 2017

Per 1 juli 2017 hebben burgemeesters meer bevoegdheden gekregen om woonoverlast aan te pakken. Het gaat daarbij om bijvoorbeeld geluidsoverlast, stank, vervuiling van de omgeving of intimidatie van omwonenden. De overlast moet ernstig en structureel zijn.

Wat kan de burgemeester?

De burgemeester kan een ‘gedragsaanwijzing’ opleggen. Dat houdt een verplichting in om het gedrag aan te passe n. Er kan daarbij ook een verbod worden opgelegd: bijvoorbeeld om bezoekers te ontvangen of een bepaalde bezoeker te ontvangen. Zo nodig legt de burgemeester een ‘last onder dwangsom’ op. Dat wil zeggen dat de bewoner een dwangsom moet betalen als de aanwijzing niet wordt nageleefd.

Kan dat nu al?

De wet is wel veranderd, maar gemeenten moeten eerst nog een eigen verordening vaststellen. Daarna moet de burgemeester beleidsregels vaststellen waarin duidelijk wordt gemaakt in welke gevallen de burgemeester de nieuwe bevoegdheden gaat gebruiken. De verwachting is, dat de meeste gemeenten dit wel gaan doen, in elk geval de grote steden.

Wat kan ik doen als mijn buurman overlast geeft?

Als u ernstige en structurele overlast hebt van uw buren, en praten helpt niet meer, kunt u verschillende dingen doen. Om te beginnen kunt u natuurlijk melding maken bij de politie, en eventueel bemiddeling via de wijkagent vragen. In veel gemeenten zijn ook buurtbemiddelaars actief. Dat zijn vaak organisaties van vrijwilligers die getraind zijn om te bemiddelen bij conflicten tussen buren. (Zie bijvoorbeeld hier voor een buurtbemiddelingsbureau in Rotterdam) Als bemiddeling ook niet meer helpt, kunt zou u een aanvraag kunnen indienen bij de gemeente om een gedragsaanwijzing op te leggen op grond van de wet aanpak woonoverlast. Daarvoor is wel vereist dat de gemeente de hierboven beschreven stappen heeft gezet van verordening en beleidsregels. Tegen een afwijzing van uw aanvraag kunt u bezwaar maken binnen zes weken na verzending van de beslissing.

Wat kan ik nog meer doen?

Als u en uw buren van dezelfde verhuurder de woning huren, kunt u ook van uw verhuurder verlangen dat hij ingrijpt. Uw verhuurder is namelijk verplicht om u het ‘rustig woongenot’ van de woning te verschaffen. Bij overlast kan de verhuurder de overlastgever aanspreken, omdat deze zich dan niet gedraagt als een goed huurder.

De laatste mogelijkheid is dat u naar de civiele rechter stapt en vraagt aan de rechter om uw buren te verbieden nog overlast te veroorzaken. De rechter kan daar ook een dwangsom aan verbinden. Dit is echt een laatste redmiddel, want in die situatie rust de hele bewijslast op u. Ook als u een gunstig vonnis krijgt, moet een deurwaarder daarna kunnen vaststellen dat uw buren het vonnis niet naleven, omdat zij anders de dwangsom niet verbeuren. Het is daarom maar de vraag of dit een oplossing biedt.

Erwin Dingenouts en Merijn de Jong kunnen u zowel helpen met een bezwaarzaak tegen een weigering van de gemeente of verhuurder om uw buren aan te pakken, als met een eventuele civiele procedure. Neemt u contact op met een van hen voor het bespreken van de mogelijkheden.
door Erwin Dingenouts 14 jul, 2017
Vanaf 1 juli 2016 (Wet doorstroming huurmarkt 2015) is het mogelijk om woningen tijdelijk te verhuren zonder dat de huurder zich bij het einde van de bepaalde tijd op huurbescherming kan beroepen. Dit kan voor maximaal 2 jaar bij ‘zelfstandige’ woonruimte (met eigen voorzieningen) en maximaal 5 jaar bij ‘onzelfstandige’ woonruimte (met gedeelde voorzieningen). Opzegging is aan het einde van de bepaalde tijd niet nodig, maar wel is een schriftelijke kennisgeving nodig voor het einde van de huur. De huurder mag tussentijds opzeggen, ook al is in het contract bepaald dat dit niet mag. Als na afloop van de bepaalde tijd opnieuw een huurovereenkomst wordt aangegaan met dezelfde huurder, wordt die laatste overeenkomst opgevat als een verlenging voor onbepaalde tijd van de eerste huurovereenkomst.

De Raad voor Onroerende Zaken (ROZ) heeft in verband met de wetswijziging een nieuw model huurovereenkomst woonruimte opgemaakt. Dat model bevat 4 opties voor wat betreft duur van het contract. Het valt echter te betwijfelen of de 2e optie (onbepaalde tijd met een minimum van 12 maanden) bij de rechter stand kan houden wanneer de huurder toch tussentijds opzegt. Dit lijkt immers in strijd met de wet.

Als u als verhuurder precies wilt weten hoe u zo veilig mogelijk een contract voor bepaalde tijd afsluit en uitvoert, of wanneer u als huurder te maken krijgt met een geschil over een huurovereenkomst voor bepaalde tijd, kunt u daarvoor huurrechtadvocaten Merijn de Jong en Erwin Dingenouts benaderen.
door Inigo Advocaten 02 jun, 2017

 

Ik ben gevraagd in mijn hoedanigheid als historicus te reflecteren op dit kantoor, Inigo Advocaten, op deze nieuwe, prachtige locatie, met de Maas voor de deur, en in deze prachtige stad Rotterdam. En ik heb, naast dat ik via Annemarie Dammann over de nodige inside information beschik, ook even op de website van Inigo Advocaten gekeken, waarop staat:  “Hét Rotterdamse kantoor voor migratierecht”, en vallen dan woorden als vreemdelingen & inburgering. Dat getuigt in deze tijden, van moed, om je als advocatenkantoor te associëren en te profileren met dit soort inmiddels beladen termen.

Vroeger

En als historicus vraag ik mij dan af hoe het vroeger dan zat in een stad als Rotterdam, met migranten en vreemdelingen. Nou, ik kan u nu reeds melden dat Rotterdam daar in het verleden een flinke portie van heeft gehad. Ik baseer me dan even op het boek uit 1998 onder redactie van o.a. Paul van de Laar, onze stadshistoricus, met de titel Bestemming Rotterdam. Vier eeuwen migratie . En dat boek beschrijft dat sinds het ontstaan van Rotterdam in de tweede helft van de Middeleeuwen, hier zich voortdurend groepen mensen uit andere regio’s hebben gevestigd.

Vluchtelingen

Een van de eerste grote golven betrof de periode van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden (1588 en 1795): vluchtelingen uit de Zuidelijke Nederlanden, gekoppeld aan de val van Antwerpen in 1585. Het ging om meer dan 150.000 Zuid-Nederlandse immigranten die zich vestigden in de Noordelijke Nederlanden, waaronder uiteraard ook Rotterdam.  De vluchtelingen - lutheranen, calvinisten en doopsgezinden - wamen overigens niet alleen uit Antwerpen, maar ook uit als steden als Gent en Brugge. Mede dankzij deze vluchtelingen groeide het aantal inwoners van Rotterdam tussen 1561 en 1622 van 7000 naar bijna 20.000.

Hugenoten

Vervolgens ontving Rotterdam de hugenoten die na de herroeping van het Edict van Nantes in 1685 om religieuze redenen uit Frankrijk werden  verdreven. En in de 17e maar ook 18e eeuw kwamen hier ook heel veel Engelsen en Schotten heen. En vanaf het begin van de 17e eeuw ook veel Sefardische Joden uit Spanje en Portugal - dan denkt u wellicht ook  aan Baruch Spinoza,  een van Nederlands bekendste filosofen, en van Sefardisch-Joodse afkomst. En in de boeken van de Rotterdamse gereformeerde kerkenraad lezen we in dezelfde periode, zo rond 1600 dat er af en toe,  en ik citeer,  “moren” en “swartinnen” worden gedoopt. Kortom, de multiculturele samenleving avant la lettre

door Erwin Dingenouts 02 jun, 2017

In een procedure van advocaat Erwin Dingenouts heeft het Gerechtshof op op 9 mei 2017 een interessante uitspraak gedaan of 'airbnb' verhuur, waar geen toestemming voor is gegeven, (direct) kan leiden tot een ontbinding van de huurovereenkomst.

De woningcorporatie (Woonstad) vorderde deze ontbinding, en de ontruiming van het gehuurde, wegens onderverhuur door de huurder van een sociale huurwoning via het commerciële platform Airbnb. Het Hof heeft vastgesteld dat er minimaal 42 verhuringen hebben plaatsgevonden. Dat leverde een tekortkoming aan de zijde van de huurder op. Maar het Hof benoemt een aantal relevante omstandigheden (onder nr. 26 van het arrest) die in het voordeel van de huurder moeten worden betrokken:

  •  er was geen sprake was van overlast;
  •  de woning is niet onttrokken aan de sociale woningvoorraad en de woning haar woonfunctie heeft behouden;
  •  Woonstad de woning na ontruiming aan de voorraad sociale woningen zal onttrekken, terwijl de huurder weer in aanmerking zou komen voor een sociale woning;
  •  de huurder al 22 jaar als goed huurder deze woning had bewoond;
  •  het behoud van de woning wegens psychische problematiek van de huurder onontbeerlijk is; en
  •  de huurder direct met Airbnb verhuur is gestopt na ontvangst van de brief daarover van Woonstad, en heeft toegezegd nooit meer tot dergelijke verhuur te zullen overgaan.

De conclusie is dan ook dat de ongeoorloofde airnb-verhuur in beginsel zal kunnen leiden tot ontbinding van de huurovereenkomst, maar ook dat de rechter maatwerk verlangt, en (onder andere) deze bijzondere omstandigheden tot behoud van de huurovereenkomst kunnen leiden.

In eerste instantie had de kantonrechter Rotterdam met een iets andere andere motivering de ontbinding en ontruiming ook afgewezen.

door Florimond Wassenaar 26 mei, 2017

In de Nederlandse wetgeving is bepaald dat een vreemdeling die vijf jaar lang een vergunning voor verblijf bij partner heeft, recht heeft op een onafhankelijke verblijfsvergunning voor voortgezet verblijf. Eindigt de relatie bijvoorbeeld na vier jaren dan heeft de vreemdeling geen recht op een zelfstandige verblijfsvergunning. Hij of zij moet in dat geval in principe terugkeren naar het land van herkomst.

De tweede voorwaarde die aan zo een vergunning wordt gesteld, is dat de vreemdeling ingeburgerd moet zijn. Deze tweede voorwaarde is mogelijk in strijd met het recht van de EU.

Als het gaat om gezinshereniging regelt de EU een aantal verplichtingen voor de lidstaten waar ze zich aan moeten houden als ze regels maken op het gebied van gezinsmigratie. Nederland heeft één van die verplichtingen dus mogelijk geschonden. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft daarom op 10 mei 2017 vragen gesteld aan het EU Hof van Justitie in Luxemburg over de rechtmatigheid van de inburgeringsvoorwaarde bij voortgezet verblijf in het Nederlands migratierecht.

Overigens hoeft de rechter zulke vragen niet te stellen als de EU regels voldoende duidelijk zijn. Maar als de hoogste rechter twijfelt aan de interpretatie van het EU-recht dan is hij verplicht daarover een vraag te stellen aan het Hof van Justitie in Luxemburg. Zo wordt bovendien bereikt dat de regels die binnen de EU gelden, overal hetzelfde worden toegepast.

Het is niet precies te zeggen wanneer uitspraak zal worden gedaan door het Hof van Justitie. Gelet op de doorlooptijden is de verwachting dat het zeker een jaar duren voor er een antwoord is uit Luxemburg.

Florimond Wassenaar behartigt de belangen van de vreemdelingen in de zaken waarover de Afdeling bestuursrechtspraak vragen heeft gesteld.

Meer posts
Share by: